کاظم سلیمیان جانباز 70 درصد اصفهانی در گفت و گو با پایگاه خبری حیات اظهار داشت: در سال 1366 در ۲۱ سالگی در منطقه شلمچه به درجه جانبازی نائل شدم. 6 سال پس از جانبازی را با مادرم زندگی می کردم و الان پسر 14 ساله دارم.

وی افزود: دراوایل دوران جانبازی توانایی استفاده از دستانم وجود داشت و فعالیتهایی مانند نقاشی و کارهای روزمره مانند غذا خوردن را با دستانم انجام می دادم اما از 5 سال گذشته و به دلیل مشکلی که برایم رخ داد، دیگر قادر به انجام کارهایم نیستم و دستانم را از دست دادم.

سلیمیان با بیان اینکه حدود 31 سالی است که روی تخت ماندگار شده، اضافه کرد: من تنها جانباز قطع نخاع گردنی در استان اصفهان هستم و در زرین شهر زندگی می کنم و برای مسایل درمانی به اصفهان مراجعه می کنم که برایم ایجاد مشکل می کند.

به گفته این جانباز معزز، 6 سال با مادرم زندگی کردم و متاسفانه نتوانستم کوچک ترین کاری برای آنها انجام دهم. در حال حاضر هم دچار مشکلات ریوی شده ام و از زمانی که از زیرمجموعه نهاد اعزام کننده، تحت پوشش بنیاد شهید و امور ایثارگران درامدم وضعیتم بهتر شده است.

وی با بیان این که در چند سال گذشته توانایی رفتن به آسایشگاه را داشتم و هر چند وقت یک بار چند روزی را در آنجا می گذراندم، تصریح کرد: با وضعیت امروزی من و از کارافتادگی دستانم، خودم نمی توانم جایی بروم و بمانم و نیاز به حداقل دو نفر نیروی همراه دارم که مرا به بیمارستان و آسایشگاه ببرند و بیاورند.

سلیمیان با اشاره به وضعیت اقتصادی جامعه و افزایش مخارج و ثابت ماندن درآمدها یادآور شد: در شرایط امروزی کشور و با توجه به بالا رفتن هزینه ها، زندگی سخت شده است مخصوصا که دچار زخم بستر هم هستم. وی افزود: در بیمارستان طرف قرارداد بنیاد، هزینه کارهای درمانی رایگان است ولی در صورت مراجعه به بیمارستان های خصوصی باید هزینه را پرداخت کنم و بعد از مدتی از بیمه تکمیلی دریافت کنم.

وی در پاسخ به علت عدم استفاده از خدمات بیمارستانهای تحت پوشش بیمه بنیاد شهید و امور ایثارگران گفت: بیمارستانی که تحت پوشش بیمه تکمیلی است نمی تواند همه نیازهای درمانی من را به طور کامل تأمین کند به همین دلیل من به بیمارستان خصوصی مراجعه می کنم و هزینه ان را بعد از چندین ماه از طریق بیمه تکمیلی دریافت می کنم.

به گفته این جانباز 70 درصد قطع نخاعی، با توجه به عدم توانایی در انجام کار حتی کارهای خودم، فعلا مشغول نگارش کتاب خاطرات زندگی هستم که به کمک یکی از رزمندگان، نرم افزاری تهیه شده که با کمک صورتم کتاب را نگارش می کنم. نام این کتاب هنوز مشخص نیست و شامل خاطرات روزمره و دوران دفاع مقدس می شود. تا به امروز50 صفحه نگارش شده و امیدوارم به زودی نگارش اولیه کتاب به پایان برسد.

وی در رابطه با گزارش چند روز گذشته بخش خبری 20:30 رسانه ملی یادآور شد: این برنامه حدود 6 ماه گذشته تصویربرداری شد و قرار بر این بود که یک هفته بعد به پخش برسد که تازه به پخش رسید و آن نسخه ای که تدوین شده بود با آن چیزی که صحبت کردیم تفاوت داشت.

رامین سفری